Biało-czerwone iskry

Posty ‘Sport’

Powoli zbliża się wiosna – czas odnowy, czas cieńszych ubrań i planowania wakacyjnych urlopów. Najczęściej wyobrażając sobie urlop myślimy o plażach zalanych słońcem, pełnych roznegliżowanych ludzi. Nasze marzenia w pewnym momencie są zakłócone przez jedną myśl – co zrobić żeby wyglądać atrakcyjnie wśród tych wszystkich pięknych ludzi.

Niestety życie w naszej strefie klimatycznej niesie po zimie niemiłą niespodziankę w postaci mniejszej lub większej oponki na brzuchu. Cóż można na to poradzić? Otóż właśnie wiosna niesie w sobie nadzieję, coraz dłuższe dnie i znikający śnieg dają nam możliwość w efektywny sposób zadbać o swój wygląd i samopoczucie.
Nikomu nie jest obcy jogging, każdy wie, czym jest i jak go uprawiać, w końcu każdy z nas był dzieckiem i uganiał się po podwórku za piłką czy grał w berka, biegać każdy może i potrafi – niestety nie każdy to lubi. Dojrzewanie ma to do siebie, że stajemy się coraz bardziej wygodni i nieraz bardzo często nam się zmobilizować żeby nawet wyjść na spacer. Jeśli jednak chcemy, aby nasze wakacje wyglądały tak jak sobie to wyobrażamy musimy sobie pomóc. Idealnym sposobem spożytkowania sprzyjającej aury jest wdzianie wygodnego obuwia, designerskiego dresu koniecznie z dużym logo firmowym widocznym z dużej odległości i wyruszenie na podbój miejskich chodników, skwerów i podmiejskich polnych dróżek.

Bieganie daje niesamowitą frajdę, oczywiście pierwsze przebiegnięte kilometry będą okupione zadyszka i litrami potu, zakwasami na drugi dzień, lecz w miarę wsiąkania w tą aktywność każdy z pewnością zauważy, że codziennie możemy biec coraz dłużej, zaczynamy wyrównywać oddech w trakcie biegu, a zakwasy przestają być czymś nieprzyjemnym, wręcz przeciwnie, zaczynają być czymś, co daje nam satysfakcję. Wszystko jest kwestią odpowiedniego nastawienia, po krótkim czasie regularnego uprawiania joggingu przestaniemy używać windy w biurze z obawy przed zadyszką po wejściu na czwarte piętro, a nasi znajomi zauważa poprawę naszego nastroju i samopoczucia. Regularny wysiłek fizyczny sprawia, że do naszego mózgu wysyłany jest zastrzyk endorfiny – hormonu szczęścia, dzięki któremu nasze samopoczucie i zadowolenie z życia, a co najważniejsze niewygodny tłuszczyk zniknie szybciej niż się pojawił!

Z pewnością każdy z nas choć raz spotkał się kiedyś z jakąś dziwną dziedziną sportu. Dziedziny takie wydają się nam czasem wręcz nielogiczne i dziwi nas, że ktoś w ogóle uprawia taką dyscyplinę sportu. Najlepszym tego dowodem może być tak zwany Extreme ironing, którego historia zaczyna się wręcz prozaicznie. Jej twórcą jest Phil Shaw, zwany „Steam” (ang. „para”), Brazylijczyk, który po pewnym ciężkim dniu pracy chciał się nieco odprężyć i pójść wspinać się na pobliskie góry. Niestety, w domu czekała go sterta prasowania. Phil był jednak bardzo pomysłowy i postanowił połączyć przyjemne z pożytecznym i wyprasować rzeczy w pobliskich górach. Tak właśnie narodził się Extreme ironing – jedna z najdziwniejszych dyscyplin sportowych jakie kiedykolwiek wymyśliła ludzkość. Extreme ironing polega na prasowaniu w dziwnych miejscach, ekstremalnych warunkach, a także prasowanie rzeczy niezwykle dużych czy dziwnych. Sam twórca extreme ironingu jest właścicielem rekordu w wyprasowaniu najdłuższego elementu garderoby, który mierzył aż dwadzieścia metrów. Phil Shaw z racji tego, że stworzył ten sport, założył także biuro zajmujące się ustalaniem zasad, potwierdzaniem rekordów i załatwianiem wielu innych rzeczy związanych z tą nowatorską, jednak niesamowicie dziwną dyscypliną sportu. Biuro to nosi nazwę Extreme Ironing Bureau, co w polskim oznacza po prostu biuro ekstremalnego prasowania. Dyscyplina ta chociaż dziwna, jest najlepszym dowodem na to, że sport jest na tyle pojemną dziedziną, że nigdy raczej nie zabraknie ludziom pomysłów do tworzenia coraz to nowszych dyscyplin sportowych. Sam Sir Steve Redgrave, który jest pięciokrotnym złotym medalistą olimpijskim zaproponował już nawet radzie olimpijskiej włączenie extreme ironingu do sportów olimpijskich. Do tej pory jednak nie słyszeliśmy, by chociaż zastanawiano się nad tym krokiem, więc do ewentualnego włączenia extreme ironingu do sportów olimpijskich z pewnością będziemy musieli jeszcze dojrzeć. Na całym świecie jest w końcu na razie zaledwie około tysiąca osób uprawiających ten sport. Jeśli chodzi o włączenie sportu do olimpiady jest ich więc zdecydowanie zbyt mało, jednak z drugiej strony patrząc na dziwaczność tego sportu dochodzimy do wniosku że wcale tak mało to jednak nie jest.

Zdarza się, że niektóre zwykłe dyscypliny sportu są zbyt łatwe dla niektórych osób. Potrzebują one większych wrażeń, więcej adrenaliny. Standardowe dyscypliny są dla nich za mało niebezpieczne, dlatego potrzebują bardziej oryginalnych sposobów na dreszczyk emocji. Istnieje ogromna ilość tak zwanych sportów ekstremalnych, których uprawianie wiąże się ze zdecydowanie większym ryzykiem niż podczas zwykłych. Dyscypliny takie wymagają również innych cech osobowych, jak na przykład większa odporność psychiczna oraz przygotowanie fizyczne. Okazuje się jednak, że większość z tych sportów ma bardzo komercyjny charakter. Koncerny ingerują celowo w młodzieżowe subkultury, obudowując je w sporty wyczynowe.

Dzięki temu koncern taki ma swoich pewnych klientów, a więc i sport może się rozwijać. Jest to zjawisko socjologiczno-marketingowe. Sporty ekstremalne charakteryzują się skrajnościami, jakich nie da się doświadczyć w zwykłym sporcie – wszystko musi być najszybsze, na największej wysokości, wyjątkowo niebezpieczne. Przykłady można mnożyć. Tak więc do sportów ekstremalnych zaliczają się: wspinaczka z wieloma jej odmianami (skalna, lodowa, alpinizm, taternictwo, himalaizm), narciarstwo ekstremalne (freestyle, skialpinizm, zjazdy ekstremalne na nartach), snowboarding ekstremalny (freeride, czyli zjazdy w świeżym śniegu, s. wysokogórski, s. szybkościowy, skoki i inne ewolucje snowboardowe), spływy sportowe (kajakarstwo górskie, rafting, hydrospeed), spadochroniarstwo, a w nim BASE jumping, skoki na bungee (oraz dream jumping, wystrzeliwanie, bungee-run), nurkowanie, windsurfing, parkour, kitesurfing, jazda na quadach, kolarstwo ekstremalne (z freeride), off-road i rajdy przeprawowe, rajdy samochodowe, zwłaszcza w esktremalnych warunkach, jak na przykład rajd Paryż – Dakar.

Do sportów ekstremalnych zalicza się jazdę wyczynową na BMX, deskorolce, hulajnodze, rowerze górskim, rolkach.　W ostatnich latach powstaje wiele wariacji na temat sportów ekstremalnych, powstaje wiele coraz bardziej dziwacznych dyscyplin, jak na przykład extreme-ironing, polegające na prasowaniu w dziwnych miejscach.

Sporty grupowe niemal wszystkim różnią się od sportów indywidualnych. W sportach grupowych bowiem wszystko zależy od zgrania całej drużyny. Tworząc taką drużynę musimy mieć więc absolutne zaufanie do innych zawodników znajdujących się w tej drużynie. To mocno buduje więź między sportowcami i pozwala im się ze sobą bardzo mocno zżyć. Właśnie w grupowych sportach możemy zauważyć typowego ducha sportu, ducha walki. Ten typ sportu dalece różni się od sportów indywidualnych. Własne ambicje musimy zostawić na dalszym planie a zająć się współgraniem ze swoją drużyną. Najlepszymi przykładami na tego typu sport są koszykówka czy piłka nożna. Wybrałem właśnie te przykłady, gdyż tutaj najlepiej widać ową współpracę.

Osoby uczestniczące w sportach grupowych muszą miesiącami przygotowywać się do zawodów, uczyć się nawzajem swojej gry, uczyć się w jaki sposób ze sobą współgrać, by cała maszyna, czyli drużyna, działała sprawnie. W momencie gdy któryś z zawodników należących do takiej drużyny zaczyna grać tak, jakby był sam na boisku, niemal zawsze kończy się to porażką i na przykład w wypadku piłki nożnej „zdjęciem” z boiska przez trenera. Decydując się na to, że chcemy uprawiać sport grupowy, musimy dobrze przemyśleć naszą decyzję, musimy być pewni że będziemy potrafili współgrać z całą drużyną. Nie możemy być absolutnymi indywidualistami, gdyż wówczas nic z tego nie wyjdzie.

Możemy jednak uprawiać zarówno sport grupowy, jak i indywidualny, by móc sprawdzić i spełnić się na każdej płaszczyźnie. Sportowiec wówczas ma chyba najwięcej satysfakcji gdy wie, że potrafi zarówno współgrać z drużyną, jak i osiągać sukcesy dzięki swoim i tylko swoim wyczynom. W sportach grupowych jak już wspomniałem najważniejsze jest zaufanie do innych członków drużyny. Widać to jeszcze lepiej na przykładzie akrobacji lotniczej, która należy do grupy sportów lotniczych. Tutaj nie ma miejsca na błąd i czasem wszystko, nawet nasze życie zależy od tego, jak będziemy potrafili w jednej drużynie współgrać z resztą pilotów. Jeśli nie będziemy tego potrafili, lot może zakończyć się nawet katastrofą.

Nie jest łatwo powiedzieć  jednoznacznie i w prosty sposób czym jest sport. Oczywiście każdemu z nas jest znane to słowo, jednak gdybyśmy mieli zamiar wytłumaczyć to małemu dziecku, z pewnością sprawiłoby nam to sporo trudności. Ogólnie sport określa się z jedne strony jako wszelkie formy aktywności fizycznej lub psychicznej, dzięki którym współzawodniczymy, mierzymy się z kimś, lub też dzięki którym sprawiamy sobie przyjemność.

Sport bowiem jednoznacznie kojarzy się raczej większości z nas z przyjemnością. Jest to przyjemność, jaką czerpiemy z współzawodnictwa, rywalizacji, ale także z samego obcowania z dziedziną jaką uwielbiamy. Wiele innych teorii ściśle jednak rozdziela sport od rekreacji, gdyż rekreacja nie zakłada z góry współzawodnictwa i jest raczej uprawianiem sportu tylko i wyłącznie dla własnej przyjemności w ogóle bez zakładania rywalizacji z kimś, a jeśli już to raczej na dość luźnych zasadach. Sport z kolei określa się wówczas jako uprawianie pewnej dziedziny sportowej wiązane z rywalizacją. Sport także wiąże się z przestrzeganiem ścisłych zasad panujących w danej dziedzinie.

To są jednak tylko teorie, a tak naprawdę czym jest sport trzeba zobaczyć na własne oczy, jest to bowiem raczej kwestia doświadczenia tak jak na przykład kwestią doświadczenia jest możliwość rozpoznawania kolorów czy dźwięków i osobie ślepej nigdy nie wytłumaczymy jak wygląda kolor żółty czy czerwony, nawet jeśli wkładalibyśmy w to nie wiadomo jak wiele siły i jak długo to definiowali. Tak samo o sporcie lepiej jest nie tyle mówić, ile go pokazać. Sport jest bardzo ważny w życiu wielu ludzi, choć przeważnie łączy się jednak bardziej z rekreacją.

Daje nam to bowiem przyjemność. Każdy lubi się od czasu do czasu przyjemnie zmęczyć. Daje nam to poczucie spełnienia, kształtuje naszą kulturę fizyczną i psychiczną dzięki współzawodnictwu. Jeśli na dodatek w sporcie jaki uprawiamy także się spełniamy, oznacza to że nasze życie otrzymuje smak jakiego wcześniej nie miało. Sport jeśli już raz go spróbujemy z pewnością nam się spodoba, zwłaszcza że tak wiele jest najróżniejszych jego dziedzin.

Cały niemal urok sportu leży w tym że nie dość, że daje nam tak wiele przyjemności z uprawiania go i współzawodnictwa, to jest bardzo różnorodny i można spokojnie powiedzieć że absolutnie każdy znalazłby tutaj coś dla siebie. Dziedzin sportu są tysiące, setki ich kolejnych odmian, także nawet jeśli do końca nie jesteśmy przekonani do jakiejś dziedziny, to z pewnością znajdziemy jakiś pomniejszy jej typ, w którym odnajdziemy to, czego szukamy.

Do sportu w końcu zaliczają się także dyscypliny nie wymagające od nas tylko i wyłącznie tężyzny fizycznej, ale na przykład opanowania jakiejś techniki. W dzisiejszych czasach do sportu zaliczamy sporty lotnicze, elektroniczne czy sporty umysłowe takie jak szachy, czy na przykład brydż. Każda z dyscyplin różni się od siebie, podpada pod tą bądź inną kategorię. Przede wszystkim jednak sport dzielimy z góry na sport zawodowy i amatorski, ale ważniejszy jeszcze od niego jest podział na sport indywidualny oraz sport grupowy.

Te dwa typy sportu różnią się od siebie bodaj najbardziej, gdyż wielu sportów grupowych po prostu nie da się uprawiać w pojedynkę. Sport indywidualny jest z pewnością sportem, dzięki któremu czujemy się najpewniej, wiemy że cały swój sukces możemy zawdzięczać tylko sobie i ewentualnie trenerom. Do znanych sportów tego typu zalicza się większość sportów lekkoatletycznych, sportów walki, czasem także sporty lotnicze. Sport indywidualny daje nam szansę na samospełnienie. Uprawiając go czujemy się niesamowicie niezależni, możemy polegać tylko na sobie, swoich umiejętnościach oraz technice. To wszystko pozwala nam spełnić się, dokonać tego, czego byśmy chcieli i nie czuć się tak, jakby nasze zwycięstwo uzależnione było od zasług innych.

To wielu osobom bardzo odpowiada i jest powodem dla którego wykonują akurat sport indywidualny. Jednym z niemal encyklopedycznych przykładów sportów indywidualnych są sporty walki. W nich możemy liczyć absolutnie tylko na siebie. Przykładowo w boksie czy mieszanych sztukach walki wszystko zależy tylko i wyłącznie od naszego wyszkolenia.